Ik heb onvergeeflijke fouten vergeven, onvervangbare personen heb ik proberen te vervangen en ik heb geprobeerd onvergetelijke momenten te vergeten,maar makkelijk is het niet. Het maakt niet uit hoe hard je probeert maar het is raar dat sommige mensen zo speciaal kunnen zijn voor iemand, ook al zeggen ze de rest niets. Ik werd ontgoocheld door mensen van wie ik het niet verwachtte, maar ik heb zelf ook mensen ontgoocheld,mensen die de wereld voor me betekende, mensen waarvan ik dacht dat ze mijn leven compleet maakten. Ik heb bemind en werd terug bemind, maar ik werd ook verstoten en heb zelf mensen verstoten. Het meest van de tijd heb ik met mijn gedachten gehandeld, maar niet met mijn hart. Ik heb dikwijls geroepen en gehuild van vreugde of verdriet. Ik heb liefde en vriendschap gekend en eeuwige beloftes gedaan, maar die bleven niet altijd waar. Net zoals sommige mensen niet echt waar blijken te zijn, ik geloof niet in dingen die voor altijd zijn, daar ben ik te vaak ontgoocheld in geweest. het leven is een ontdekkingstocht, een ontdekking naar anderen, maar het belangrijkste, naar jezelf.